Dostluğun kelime anlamı; sırdaşlık, muhabbet ortaklığı, acı ve tatlı gün beraberliğidir. Bir başka ifade ile de; beraberken mutlu olduğun, en acı gününde güzel sözleriyle seni rahatlatan müşfik bir ses olup, karşılıklı sevgi ve saygıya dayanan çıkarsız bağlılıktır.
Kimileri vardır ki iyi gün dostudurlar. Sen onların ihtiyacına, sıkıntısına cevap verdiğin, derman olduğun müddetçe onlar devamlı yanındadır. Yüzüne devamlı gülerler, dost görünürler, iyi gün bittiğinde, sen bir sıkıntıya düştüğünde bin bir mazeret uydurarak senden kaçarcasına uzaklaşırlar. Senin onlara yaptığın tüm iyiliklerin, yardımların altında ezilmenin vermiş olduğu kompleksle, dar gününde senin yardımına koşmayı bir yana bırak, seni görmek bile istemezler. Seni görmek istemekleri gibi, sağda solda senin aleyhine aslı astarı olmayan dedikodular üretir, senaryolar yazar, yalanlar uydururlar. Ne Allah'tan korkarlar, ne de kuldan utanırlar.
Kimileri de vardır ki, kara gün dostudurlar. İyi gününde yanında oldukları gibi, kötü gününde de daima yanındadırlar. Senin derdin onların derdidir. Senin derdine derman olmak için büyük çaba harcar, koşturur dururlar. Dostunun iyiliği için, derdine deva olmak için gecelerini gündüzüne katarlar. Siz en zor anlarınızda bile onların desteklerini hissedersiniz.
Dost edinmek gerçekten kolay değildir. Dostluk, dost kalabilmek ve dostluğu yaşayabilmek insan yaşamındaki en önemli erdemlerden birisidir. En samimi dostluklar, hakiki sevgi ve saygı üzerine inşa edilmiştir. Dostluk, insan olabilmenin bir yol haritasıdır. Dostluk güvenmektir. Dostlar çiçek gibidir; yaşamınıza renk katmakla birlikte dostlukları da ebedidir. Mevlana, dostluk üzerine ünlü dizelerinde;
Sevgide güneş gibi ol
Dostlukta ve kardeşlikte akarsu gibi ol
Hataları örtmede gece gibi ol
Tevazuda toprak gibi ol
Öfkede ölü gibi ol
Her ne olursan ol
Ya olduğun gibi görün
Ya göründüğün gibi ol
demiştir.
Yine “Dost sanma şanlı vaktinde dost olanı, dost bil gamlı vaktinde elinden tutanı” atasözü de dostluk üzerine çok büyük anlam ifade etmektedir.
İnsan hayatta pek çok insanla karşılaşabilir, ama sadece gerçek dostlar insanın kalbinde çınar ağacı gibi kök salarak derin izler bırakan insanlardır.
Dostu olamadığımız dostlarımızın attıkları ve tecrübe hanelerimizde yer alan dost kazıklarını Ümit Yaşar Oğuzcan ne güzel ifade etmiş:
Sanırdım gündüzdü onlarla gecem
İçimde umuttu dost bildiklerim
Ne zaman yıkılıp yere düştüysem
Bırakıp gitti dost bildiklerim
Allah herkesi hayırsız, vefasız dostlardan korusun ve kurtarsın.
Sağlam ve uzun ömürlü dostluklar dileğiyle…